Beeldbepalend
voor de Louise-Mariekaai is de fontein opgericht in 1852
onder leiding van stadsarchitect Vanderstraeten ter ere
van de eerste (in 1850 overleden) Belgische koningin
Louise-Marie, dochter van de Franse koning Louis-Philippe
en echtgenote van onze eerste koning Leopold I. Ze werd
gebouwd naar het voorbeeld van een fontein op de Parijse
Place de la Concorde. De fontein verving de “fontein
Pierlepyn” of
het “fonteintje van Pamele” opgericht in
arduin in 1717 en wederopgebouwd door de architecten
Ph. Van der Meersch en A. Van den Hende in 1778. Het
bestond uit een kom in achthoekige vorm. Temidden van
de kom stond een pijler waarop het standbeeld van de
watergod Neptunus stond. In de linkerhand hield hij zijn
vergulde drietand, terwijl hij met zijn rechtvoet op
de kop van een waterspuwende dolfijn steunde.
Ter gelegenheid van de oprichting van de nieuwe fontein in 1852 doopte het Oudenaardse stadsbestuur de straat langs de Schelde om tot Louise-Mariekaai.
Het is een fontein met drie arduinen bekkens boven elkaar
en in het midden een 8-kantige pijler en fraaie gietijzeren
beeldengroepen en een ijzeren bekroning. De bronzen gedenkplaatjes,
o.a. met vermelding “A L.M. Louise Marie d’Orléans,
Reine des Belges”, zijn aangebracht op de centrale
8-kantige sokkel. Er zijn vier tritons met een dolfijn
in de armen in het eerste achthoekige bekken en vier figuren
in het 2de ronde bekken.
De huidige Louise-Mariekaai was vroeger bezet met huizen die ondermeer de Sleutelstraat afzoomden. Op de kaai concentreren zich een aantal herenhuizen, meestal uit de 19de eeuw, sporadisch uit eind 18de eeuw.
Hier bevond zich ook het middeleeuwse “Godshuis van Sint-Juliaan”, een tehuis voor pelgrims en arme reizigers, opklimmend tot de 14de eeuw en opgeheven in de eerste helft van de 18de eeuw. |
